သက္ဆံုးႏွင္း

ဒါးက (သို႔) ကၽြန္မရင္ရဲ့ စံပါယ္ပန္းေလး၊ ကၽြန္မရင္ေငြ႕နဲ႔ အလွမ္းေ၀းတာ ၾကာလွေပါ့။

ဘြန္ဆန္နီ November 3, 2010

Filed under: ေရးမိေရးရာ စာတိုေပစ — thetsonehnin @ 2:48 AM
Tags:

ေပ်ာ္ျခင္းလည္းမမည္၊ ဝမ္းနည္းျခင္းလည္း မဟုတ္ေသာ ခံစားမႈတစ္မ်ိဳးကို သူမခံစားေနရသည္။ သူမစိတ္ႏွလံုးတြင္ အံ့ၾသစိတ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ေနသည္။ ၾကည္ႏူးျခင္းလို႔လည္း ေခၚ၍ရႏိုင္သည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ေသာ ခံစားမႈမ်ိဳးကို သူမ တသက္တာတြင္ တခါမွ် မႀကံဳဖူးေပ။ စင္စစ္ေတာ့ သူမသည္ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေပ။ စိတ္ကူးယဥ္ဖို႔ဆိုရင္ ပိုေဝးသည္။ သူမကို ခ်စ္ေသာ သူမ၏ေဖေဖ၊ ေမေမႏွင့္ သူမခ်စ္သူ ေမာင္။ ထိုသူတို႔မွလြဲလွ်င္ က်န္မိတ္ေဆြ၊ ေဆြမ်ိဳးအားလံုးက သူမကို မာေရေက်ာေရႏုိင္သူဟုသာ သတ္မွတ္သည္။ ထိုအသိအမွတ္ျပဳမႈအတြက္ သူမကိုယ္တိုင္ကလည္း ႏွစ္သက္ၾကည္ႏူး ေနမိသည္။

.

ထိုသုိ႔ ေလေျပေမႊ႕တိုင္း ယိမ္းႏြဲ႕ျခင္းမရွိေသာ သူမကမၻာသို႔ ခ်ဥ္းနင္းဝင္လာခဲ့သူမွာ ၂ ႏွစ္ခန္႔သာရွိေသာ ကေလးေလး တစ္ဦးပင္ျဖစ္သည္။ ပါးဆံုမ်ား မို႔အစ္ေနေသာကေလးမေလး၏ အသားအေရသည္ နီသည့္ဘက္သို႔အတန္ငယ္လုသည္။ ထိုကေလး မေလးသည္ သူမႏွစ္သက္ေသာ အစိမ္းႏုေရာင္ အက်ီၤေလးကို ဝတ္ဆင္ထားသည္။ ဆံပင္နက္နက္ကေလးမ်ားက ကေလးမေလး၏ လည္တိုင္အထိ ဝဲက်ေနသည္။ ထိုကေလးမေလးသည္ သူမအနီးတြင္ရွိေသာ အဂၤလိပ္လိုေရးထားေသာ ေၾကာ္ျငာစာရြက္မ်ားကို ဖတ္ျပသြားေသာအခါ သူမအံ့ၾသလြန္းစြာ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ သူမကို ၿပံဳးျပလ်က္ ”ဘြန္ဆန္နီ..ဘြန္..ဆန္ ..နီ..” ဟုသီဆိုျပေနသည္။ ထုိကေလးမေလးသည္ သူမဆီသို႔ အေျပးလာခ်ိန္တြင္ သူမအိပ္ရာမွ ႏိုးလာေတာ့သည္။

.

ထိုအိပ္မက္၏အဓိပၸါယ္္ကို သူမအမ်ိဳးမ်ိဳးပံုေဖာ္ၾကည့္သည္။ သူမသာ အိမ္ေထာင္ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ သာျဖစ္ေနလွ်င္ ထိုအိပ္မက္သည္ အေတာ္ကို စိတ္ဝင္စားဖြယ္ေကာင္းပါလိမ့္မည္။ မိမိတို႔ထံ ကေလးတစ္ေယာက္လာေနသည္ဟု အိပ္မက္ ျမင္မက္လွ်င္ မၾကာမီ ရင္ေသြးငယ္တစ္ေယာက္ လူ႔ေလာကကို ဝင္ေရာက္လာေတာ့မည္ဟု ယူဆလ်က္ မိဘ ၂ ပါးက ရႊင္လန္းေနလိမ့္မည္။ သူမကဲ့သို႔ အိမ္ေထာင္မျပဳရေသးေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္အတြက္ ထိုအိပ္မက္သည္ မည္သည္ကို ကိုယ္စားျပဳသနည္း။ သူမအမ်ိဳမ်ိဳး စဥ္းစားၾကည့္ဖူးသည္။

.

ဘြန္ဆန္နီဆိုေသာစကားတြင္ မည္သည့္အဓိပၸါယ္ရွိသနည္း။ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏နာမည္လား။ လူမ်ိဳးစု၏ နာမည္လား။ သို႔မဟုတ္ သူမ မသိေသာ ကၽြန္းစုတစ္ခု၏နာမည္၊ တိုင္းျပည္တစ္ခု၏ နာမည္လား။ သူမ ဘာဆိုဘာမွ်မသိ။ သို႔ေသာ္သူမ အိပ္ေပ်ာ္ခ်ိန္တြင္ အလည္ေရာက္လာတတ္ေသာ ”ဘြန္ဆန္နီ..ဘြန္..ဆန္..နီ” ဟူသည့္ မပီကလာပီကလာ အသံေလးကို သူမႏွစ္သက္ေနသည္။ ထိုကေလးမေလးကို ”ဘြန္ဆန္နီ” ဟုပင္ နာမည္ေပးထားသည္။ သူမဆီကို ဘြန္ဆန္နီေလး အလည္ေရာက္လာတတ္သည္မွာ ၁ ပတ္ျပည့္သြားၿပီ။ ယခုဆိုလွ်င္ ညအိပ္ရာဝင္ခါနီးတိုင္း သူမသည္ ဘြန္ဆန္နီေလးကို ေမွ်ာ္၍ ေပ်ာ္ေနတတ္သည္။ ထိုကေလးမေလးကို သူမတြယ္တာေနသည္။

.

ညက မက္ေသာ အိပ္မက္တြင္ ဘြန္ဆန္နီေလးသည္ ေမာင့္လက္ကို တြဲၿပီး သူမကို သီခ်င္းဆိုျပေနသည္။ ေမာင့္ဘက္ကို လွည့္ၿပီး ”ေဖေဖ” ဟုေခၚလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူမကိုၿပံဳးျပလ်က္ သူမရွိရာသို႔ ေျပးလာေသာ ဘြန္ဆန္နီေလးကို ဆီးေပြ႕ရန္ ႀကိဳးစားလိုက္ခ်ိန္တြင္ ႏိုးစက္ျမည္သံေၾကာင့္ သူမအိပ္ရာမွ ႏိုးလာခဲ့သည္။ ေမာင္သည္ ထိုကေလး၏ ေဖေဖျဖစ္လွ်င္ ေမေမသည္ မည္သူျဖစ္မည္နည္း။ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးသည္ သူမသာလွ်င္ ျဖစ္ရမည္။ သို႔ေသာ္ ဘြန္ဆန္နီေလး၏ မ်က္လံုးသည္ အျပာေရာင္လဲ့ေနသည္ဟု သူမထင္ေနမိသည္။ သူမ၏ မ်က္ဝန္းသည္ အနက္ေရာင္ျဖစ္ၿပီး ေမာင္က အညိဳေရာင္မ်က္ဝန္းကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။

.

ေမာင္ႏွင့္ သူမ ခ်စ္သူသက္တမ္း ၅ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီး ယခုႏွစ္ ေမာင္ျပန္လာလွ်င္ လက္ထပ္ရန္ တိုင္ပင္ထားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူမတို႔မဂၤလာပြဲအတြက္ ေမာင့္မိဘမ်ားဘက္မွသာ စီစဥ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ သူမ မိဘမ်ားကေတာ့ သူမ၏္မဂၤလာ ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး တဆိတ္ ေသြးေအးလြန္းလွသည္ဟု သူမ ထင္ျမင္မိသည္။ သူတို႔သည္ ေမာင္ႏွင့္သာမဟုတ္။ သူမကို မည္သူ ႏွင့္မွ် လက္မထပ္ ေစခ်င္ေသးေပ။ သူတို႔၏ ရင္ေငြ႕ျဖင့္သာ အစဥ္ရႊင္လန္းေတာက္ပေနေစခ်င္ေသးသည္။ မိဘ၏ ရင္ခြင္ရိပ္သည္ ေအးျမမွန္း သူမသိသည္။ အပူအပင္ကင္းမဲ့မွန္းသူမသိသည္။

.

သို႔ေသာ္ တဦးတည္းေသာ သမီးျဖစ္သည့္ သူမသည္ အေဖာ္အေပါင္းတစ္ဦးဦးကို သူမအနားတြင္ ရွိေနေစခ်င္သည္။ ထို႔အတြက္ သူမကိုဦးေဆာင္လမ္းျပေပးေသာ၊ တယုတယႏွင့္ ဂရုစိုက္တတ္ေသာ ေမာင့္ကို ခ်စ္သူအျဖစ္၊ ဘဝလက္တြဲေဖာ္အျဖစ္ ေရႊးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ေမာင္ႏွင့္သူမ အသက္ကြာလြန္းသည္ဟု သူမ မိဘမ်ားက အေၾကာင္းျပသည္။ သူမအသက္ငယ္ေသးသည္ ဟုဆို ကာ မဂၤလာကိစၥကို အခ်ိန္ဆြဲထားသည္။ သူမအသက္သည္ ၂၅ ႏွစ္သာ ရွိေသးေသာ္လည္း ယခုလာမည့္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ေမာင့္အသက္ ၃၅ ျပည့္မည္။ သူမထက္ ၁ဝ ႏွစ္တိတိႀကီးေသာ သူတစ္ေယာက္ကို ေမာင္ ဟု ေခၚေဝၚျခင္းသည္ တခ်ိဳ႕သူမ်ား အတြက္ ထူးဆန္းေကာင္း ထူးဆန္းေနလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ေမာင္ကိုယ္တိုင္က ထိုသို႔ေခၚျခင္းကို ပို၍လိုလားႏွစ္ၿခိဳက္တတ္သည္။

.

မိဘတို႔ သေဘာမတူေသးေသာ ေမာင္သည္ သူမတို႔အိမ္အတြက္ သူစိမ္းတရံဆန္သူ မဟုတ္ေပ။ မဥဴလမ္းသြယ္ထဲတြင္ လမ္း၏ ဟိုဘက္ျခမ္း၊ ဒီဘက္ျခမ္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ သူမတို႔ေနၾကသည္။ ေမာင့္မိဘမ်ားကို သူမသည္ အခ်ိန္မေရြး ေခါင္းထိုး၍ ခၽြဲႏိုင္သည္။ ေမာင္သည္လည္း သူမတို႔အိမ္သို႔ တံခါးမရွိ၊ ဓါးမရွိ ဝင္ထြက္သြားလာႏိုင္သည္။ ေမာင္သည္ သတၱေဗဒ ဌာနမွဴး ျဖစ္သည့္ သူမေမေမႏွင့္ စာေဆြးေႏြးဘက္ျဖစ္သလို သူမေဖေဖႏွင့္အတူ အီရတ္၊ အစၥေရးမွစ၍ ႏိုင္ငံတကာသတင္းမ်ား အေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးႏိုင္သည္။ သူမညံ့ဖ်င္းလွေသာ အတြက္အခ်က္ဘာသာရပ္ကို သူမတကၠသိုလ္ၿပီးဆံုးခ်ိန္အထိ ကူျပေပးသည္။ ေမာင့္လက္ေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးမ်ားျဖင့္ သူမေခါင္းကို အႀကိမ္ႀကိမ္ေခါက္ခဲ့ဖူးသည္။

.

ဘြန္ဆန္နီေလးမွသည္ ေမာင့္အေၾကာင္းကို ေတြးေတာေနမိေသာသူမသည္ ထိုေနရာအေရာက္တြင္ ငယ္ထိပ္တြင္ ပူခနဲ ျဖစ္သြားသလိုခံစားလိုက္ရသည္။ အိပ္ရာမွ မထေသးဘဲ မိမိဘာသာ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ေနေသာအျဖစ္ကို ေတြးရင္း ရွက္ၿပံဳးၿပံဳး လိုက္မိသည္။ သူမအနီးရွိ စားပြဲတင္နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မနက္ ၇ နာရီကို ညႊန္ျပေနသည္။ ထိုနာရီေလးသည္လည္း သူမတကၠသိုလ္စတက္စဥ္က ေမာင္ဝယ္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အအိပ္မက္ေသာ သူမကို ေမေမလာမႏႈိးခင္ ထတတ္ေအာင္ဆိုၿပီး ေမာင္ဝယ္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုနာရီသည္ ေမာင့္ေကာင္မေလးအတြက္ ဝယ္လာသည္ဟု ေျပာၿပီးေနာက္ခဲ့စဥ္က သူမအခိ်န္ အေတာ္ၾကာစိတ္ေကာက္ခဲ့ဖူးသည္။ ထိုစဥ္က သူမသည္ ေမာင့္ခ်စ္သူမဟုတ္ေသးေပ။

.

အိပ္ရာေပၚမွ မထေသးဘဲ စိတ္ကူးေတြပ်ံ႕က်ဲေနရာမွ သူမ အလုပ္သြားရမည္ကို သတိရလာသည္။ သူမခုတင္ေဘးရွိ စာၾကည့္စားပြဲတြင္ တင္ထားေသာေရသန္႔ဗူးထဲမွေရကို တဝေမာ့ခ်လိုက္ၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲသို႔ ဝင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ အေတြး တစ္ခုရသြား သည္။ နံနက္စာစားခ်ိန္တြင္ ဘြန္ဆန္နီ၏ အဓိပၸါယ္္ကို သူမေဖေဖကို ေမးၾကည့္ရမည္။ ထိုအတြက္ အေျဖကို ေဖေဖသိလိမ့္မည္ဟု သူမထင္ေနသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ”ေဖေဖ့ကို ေမးစရာရွိတယ္” ဟု သူမ စကားအစပ်ိဳးခ်ိန္တြင္ ေဖေဖ့ လက္ကိုင္ဖုန္းသည္ ျမည္လာခဲ့သည္။ ဖုန္းဆက္လာေသာေဖေဖ့သူငယ္ခ်င္းသည္ နံနက္စာစားေနေသာ စားပြဲဝုိင္းမွ ေဖေဖ့ကို ဆြဲေခၚသြားသည္။ ”ညေနမွ ေမး..နဒီ။ ေဖေဖသူငယ္ခ်င္းေခၚလို႔ အျပင္ခဏသြားလိုက္ဦးမယ္” ဟုေျပာခ်ိန္တြင္ သူမ ေခါင္းသာ ၿငိမ့္ျပလိုက္မိသည္။

.

ေမေမ့ကို ေမးလွ်င္ေရာ။ သိပ္ေတာ့ထူးျခားမည္မထင္။ ေမေမသည္ သူတို႔ဌာနရွိ အေကာင္ငယ္ေလးမ်ား၏ နာမည္ႏွင့္ ဘဏ္စာရင္းထဲရွိ ေငြအသြင္း၊ အထုတ္စာရင္းမွ လြဲၿပီး တျခားကိစၥမ်ားကို ေခါင္းထဲထည့္တတ္သူ မဟုတ္ေခ်။ ေနပါေစေတာ့။ ၿပီးမွ အင္တာနက္တြင္ ရွာၾကည့္ရင္ေရာ။ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်အနည္းငယ္ရွိေသးသည္။ ျမန္မာလို ရွာမေတြ႔လွ်င္ေတာင္ အဂၤလိပ္နာမည္ႏွင့္ ရွာလွ်င္ အနီးစပ္ဆံုးအေျဖတစ္ခုခုကို ရေပလိမ့္မည္။

.

စိတ္ျမန္လက္ျမန္ရွိေသာသူမသည္ ထိုစိတ္ကူးကိုရသည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ နံနက္စာစားခ်င္းကို အျမန္လတ္စသတ္ကာ သူမအခန္းသု႔ိျပန္တက္လိုက္သည္။ သူမ၏ ကြန္ပ်ဴတာကိုဖြင့္၊ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမွာ စတင္ရွာလိုက္ေသာ အခ်ိန္တြင္ လွ်ပ္စစ္မီးက ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့သည္။ နာရီဝက္ခန္႔ေစာင့္ဆိုင္းေနသည့္တိုင္ေအာင္ မည္သို႔မွ် မထူးျခားလာျခင္းအတြက္ ညေနက်မွဆက္ႀကိဳးစားေတာ့မည္ဟု စိတ္ေလ်ာ့လိုက္ကာ သူမအလုပ္ခန္းရွိရာ ၃၉ လမ္းသို႔သြားဖို႔ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ သူမတို႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္စပ္တူဖြင့္ထားေသာ ဖက္ရွင္ဆိုင္တြင္ အသင့္ခ်ဳပ္ၿပီးသား အဝတ္အထည္တို႔ကို ရႏိုင္သလို လိုအပ္ေသာဒီဇိုင္း တို႔ကိုလည္း ပံုေဖာ္ေပးၾကသည္။

.

အလုပ္သြားရန္ျပင္ဆင္ၿပီး ေအာက္ဆင္းလာခ်ိန္တြင္ သူမအတြက္ ထမင္းဘူးကို ေမေမ့ကိုယ္တိုင္ ထည့္ေပးၿပီးေနၿပီ။ ကားေသာ့လာေပးရင္းႏွင့္ သူမကို တခ်က္ နမ္းကာ ”ကားေမာင္းတာ..သတိနဲ႔ေမာင္းမီးငယ္” ဟု သတိေပးသည္။ ဒါ သူမေမေမလုပ္ေနက် ကိစၥတစ္ခုျဖစ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ သူမကိုကားနားအထိလိုက္ပို႔မည္။ သူမကားေမာင္းထြက္သြားလွ်င္ ျမင္ကြင္းထဲမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္အထိ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွ အိမ္ထဲသို႔ ျပန္ဝင္လိမ့္မည္။ ေမေမ့ကို မျမင္ေတာ့ဘူးဆုိေတာ့မွ သူမသည္ ကားကို အရွိန္ျမင့္တင္လိုက္မည္။ သူမႏွစ္သက္ေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္တည္းကိုပဲ သူမအလုပ္ခန္းနားကို ေရာက္သည္အထိ ဖြင့္မည္။

.

တေန႔တာ၏ အစကို ထိုသို႔ တက္ၾကြလန္းဆန္းမႈမ်ားႏွင့္စတင္ဖြင့္လွစ္လိုက္ေသာ သူမအတြက္ ရက္စက္စြာ ႏႈတ္ဆက္ လိုက္ေသာ အသံကို အခန္းတံခါးဆြဲဖြင့္လိုက္ခ်ိန္တြင္ ၾကားလိုက္ရသည္။ ”ခြမ္း” ဆိုေသာ အသံႏွင့္အတူ တစ္စံုတစ္ရာ ကြဲသြားေသာအသံ။ သူမအခန္းကို သန္႔ရွင္းေရးဝင္လုပ္ေပးေသာမိန္းကေလး၏ လက္ႏွင့္တိုက္မိၿပီးကြဲသြားေသာ ဖန္တံုးေလး။ သူမစားပြဲေပၚတြင္ တင္ထားေသာဖန္တံုးေလးသည္ၾကမ္းျပင္တြင္ အစိတ္အမႊာမႊာ ကြဲလ်က္။ ထုိဖန္တံုးေလးသည္ ေမာင္ႏွင့္သူမ ခ်စ္သူျဖစ္ေသာေန႔တြင္ ေမာင္ေပးခဲ့ေသာ ပထမဆံုးလက္ေဆာင္ျဖစ္သည္။ အရပ္ရွည္ရွည္ မင္းသားရုပ္ေလးက ေပြ႕ခ်ီထားေသာ မ်က္လံုးဝုိင္းဝိုင္းႏွင့္ အရုပ္မေလးသည္ သူမႏွင့္ တူသည္ဟု ေမာင္ ေျပာဖူးသည္။ ပထမဆံုးလက္ေဆာင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမအသက္ထက္ပို၍ တန္ဖိုးထားသည္။

.

သူမက အိမ္တြင္သိမ္းထားလိုေသာ္လည္း ”အက်ိဳးရွိေအာင္ သံုးဖို႔ေပးထားတာ” ဟုဆိုေသာ ေမာင့္စကားမ်ားေၾကာင့္ သူမအလုပ္ခန္းသို႔ ယူလာခဲ့မိျခင္းျဖစ္သည္။ ယခု ထိုအရုပ္ေလးသည္ အပိုင္းပိုင္းေၾကလ်က္ရွိေပၿပီ။ ေအာက္ခံအျပားေလးသည္ လည္းေကာင္း၊ မင္းသားရုပ္ႏွင့္ မင္းသမီးရုပ္ေလးသည္လည္းေကာင္း လြင့္စင္လ်က္။ သူမအခန္းကို သန႔္ရွင္းေရးလုပ္ေပးေသာ မိန္းကေလး၏ မ်က္ႏွာသည္ ဇီးရြက္ခန္႔သာ ရွိေတာ့သည္။ သူမသည္ ထိုမိန္းကေလးကို ဆူဖို႔ထက္ ဝမ္းနည္းမႈေတြ လႈိက္လိႈက္တက္ လာသည္။ အနီးတြင္ရပ္ေနေသာ မိန္းကေလးကို အျပင္သို႔ထြက္သြားေစၿပီးမွ အခန္းတံခါးပိတ္ကာ သူမရိႈက္ႀကီးတငင္ငိုခ်လိုက္ ေတာ့သည္။

.

ငိုေနရင္းႏွင့္ပင္ မေန႔ညက သတင္းတြင္ၾကည့္ခဲ့ရေသာ ေမာင္ေရာက္ရွိေနရာ ေဒသ၏ ဆိုးရြားလွေသာ ရာသီဥတု အေၾကာင္းက သူမေခါင္းထဲ တိုးဝင္လာသည္။ ဆီးႏွင္းမ်ားဖံုးလႊမ္းေနေသာ အိမ္မ်ား၊ လမ္းမ်ားအေၾကာင္းကိုျပန္စဥ္းစားမိရာကေန သူမ ေနမထိ ထိုင္မသာျဖစ္လာသည္။ ေမာင္အိပ္ေနမည့္ အခ်ိန္မွန္းသိေသာ္လည္း သူမသည္ ဖုန္းနံပတ္အခ်ိဳ႕ကို ေခၚလိုက္မိသည္။ အခ်ိန္ အေတာ္ၾကာသည္အထိ တစ္စံုတစ္ရာ တံု႔ျပန္မႈမေပးလာသည္ကို နင့္နင့္နည္းနည္း မုန္းတီးလိုက္မိသည္။ ဆဲြလက္စ ဒီဇိုင္းအတြက္ စိတ္ကိုအတည္ၿငိမ္ဆံုးႀကိဳးစားၿပီး အလုပ္စားပြဲတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ေသာ္လည္း အာရံုစူးစိုက္၍မရ။ ”ေန႔လည္စာကို ၁ နာရီ ထက္ေနာက္က်ၿပီး မစားနဲ႔” ဆိုေသာ ေမာင့္အသိေပးစကားကို အမွတ္ရလာေသာ္လည္း ထမင္းစားလို စိတ္က အနည္းမွ် ျဖစ္ေပၚမလာေပ။

.

ခ်စ္သူကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကလာမႈႏွင့္အတူ ေဆာက္တည္ရာကင္းမဲ့ေနသည္။ တအံု႕ေႏြးေႏြးႏွင့္ လိႈက္ကာပူေနေသာ ေဝဒနာကို မခံစားႏိုင္ေတာ့သည့္ အဆံုးတြင္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို ဆိုင္ပိတ္သည္အထိ ေနေပးရန္ေျပာၿပီး သူမကမူ ကားရွိရာသို႔ ေလွ်ာက္သြား လိုက္မိသည္။ ေမာင့္အိမ္သို႔ဖုန္းဆက္ၿပီး ေမးႏိုင္သည္ကို ေမ့ေလ်ာ့လ်က္ ေမာင့္အိမ္ရွိရာ၊ သူမတို႔လမ္းသို႔ ကားကို ဦးတည္ေမာင္းေနမိသည္။ ဖြဲဖြဲေလးရြာေနရာမွ ရုတ္ျခည္းသည္းလာေသာ မိုးေရေအာက္တြင္ ကားေလး၏ အျမန္ႏႈန္းသည္ သတ္မွတ္မိုင္ထက္ အေတာ္ေလးကို ေက်ာ္ေနသည္။

.

ဘယ္ညာယိမ္းထိုးေနေသာ ေရသုတ္တံေလးမ်ားၾကားမွ သူမျမင္ကြင္းထဲသို႔ ဝင္လာေသာ အင္တာနက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္၏ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေတြ႔လိုက္ခ်ိန္တြင္ သူမ၏စိတ္ကူးသည္ ရုတ္တရက္ေျပာင္းလဲသြားသည္။ အိမ္သို႔ျပန္လွ်င္ အခ်ိန္ကုန္မည္။ ထိုအစား အင္တာနက္ဆိုင္ကေန ဖုန္းေခၚမည္။ ေမးလ္ပို႔မည္ဆိုေသာ အေတြးႏွင့္ လမ္း၏ဘယ္ဘက္သို႔ ရုတ္တရက္ေကြ႔ခ်လိုက္ခ်ိန္တြင္ သူမကဲ့သို႔ပင္ အရွိန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ ေမာင္းလာေသာ ကားတစ္စီး၏ စူးရွေသာမီးေရာင္၊ က်ယ္ေလာင္ေသာ အသံတို႔၏ ေနာက္တြင္…။

.

မ်က္လံုးအတြင္းသို႔ ေစးပ်စ္ေသာ အရည္မ်ားစီးဝင္လာမႈႏွင့္အတူ သူမ၏ အသိတရားသည္ ေဝေဝဝါးဝါး။ ”ကားေမာင္းရင္ သတိထား မီးငယ္” ဆိုေသာ သူမေမေမ၏အသံ။ ”ညေနမွ ေမး…နဒီ” ဆုိေသာ သူမေဖေဖ၏ အသံကိုျပန္ၾကားလာခ်ိန္တြင္ သူမ ေဖေဖႏွင့္ စကားေျပာရဦးမည္ကို သတိရလာသည္။ အားတင္းထားသည့္ၾကားမွ သတိရတစ္ ခ်က္၊ မရတစ္ခ်က္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူမ၏အၾကားအာရံုသို႔ ”ဘြန္ဆန္နီ” ဆိုေသာ ခ်ိဳရွရွအသံေလးက တိုးဝင္လာသည္။ ကေလးမေလး၏ ”ေဖေဖ” ဆိုေသာ ေခၚသံအဆံုးတြင္ ေပၚလာေသာေမာင့္ပံုရိပ္။ သီခ်င္းဆိုၿပီး ေျပးလာေသာကေလးမေလး၏ ”မာမီ” ဆိုေသာေခၚသံ ေနာက္တြင္ အသားနီစပ္စပ္ႏွင့္ မ်က္လံုးျပာေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္။

.

သူမသည္ တစ္စံုတစ္ရာကို သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ သူမနားမလည္ေသာ ဘြန္ဆန္နီသည္ သူမႏွင့္ မည္သို႔မွ် မသက္ဆိုင္သည့္အေၾကာင္း၊ ထို႔ထက္ ဖန္တံုးေလးကြဲေသာ္လည္း ေမာင့္တြင္ အသက္အႏၱရာယ္မရွိေတာ့ေၾကာင္းကို သူမ အေသအခ်ာ သိလိုက္သည္။ ဘြန္ဆန္နီေလး၏ မိဘႏွစ္ပါးတို႔ကို ပံုေဖာ္ၾကည့္ၿပီးသည့္ ေနာက္တြင္ သူမသည္ တင္းထားသမွ် စိတ္ကို ေလ်ာ့ခ်လိုက္ေတာ့သည္။ ကားခ်င္းတိုက္မိရာသို႔ ဝိုင္းအံုလာၾကေသာ အနီးပတ္ဝန္းက်င္မွလူမ်ားကေတာ့ သူမေနာက္ဆံုး ထြက္သက္တြင္ မပီမသ ေရရြတ္သြားေသာ ”ဘြန္ဆန္နီ” ဆိုေသာ စကား၏ အဓိပၸါယ္ကို စဥ္းစားလ်က္။

.
.

ႏွင္းႏုလြင္
၁၀၊ ၁၀၊ ၂၀၁၀


Advertisements
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s